puerilis

Latin

Etymology

    From puer (“boy”) + -īlis.

    Pronunciation

    Adjective

    puerīlis (neuter puerīle, comparative puerīlior, superlative puerīlissimus, adverb puerīliter); third-declension two-termination adjective

    1. boyish, youthful
    2. (figuratively) immature, childish

    Declension

    Third-declension two-termination adjective.

    Derived terms

    Descendants

    • Catalan: pueril
    • → English: puerile
    • French: puéril
    • → German: pueril
    • Italian: puerile
    • Portuguese: pueril
    • Spanish: pueril

    References

    • “puerilis”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “puerilis”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • “puerilis”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book‎[1], London: Macmillan and Co.
      • the teaching of children: disciplina (institutio) puerilis (not liberorum)
      • the usual subjects taught to boys: doctrinae, quibus aetas puerilis impertiri solet (Nep. Att. 1. 2)
      • the usual subjects taught to boys: artes, quibus aetas puerilis ad humanitatem informari solet