przyprawa

See also: przyprawą

Polish

Etymology

    Deverbal from przyprawić.

    Pronunciation

    • IPA(key): /pʂɘˈpra.va/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ava
    • Syllabification: przy‧pra‧wa

    Noun

    przyprawa f

    1. spice, condiment

    Declension

    Declension of przyprawa
    singular plural
    nominative przyprawa przyprawy
    genitive przyprawy przypraw
    dative przyprawie przyprawom
    accusative przyprawę przyprawy
    instrumental przyprawą przyprawami
    locative przyprawie przyprawach
    vocative przyprawo przyprawy

    Further reading

    • “przyprawa”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “przyprawa”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)