przymiot

Polish

Etymology

    Inherited from Old Polish przymiot. By surface analysis, deverbal from przymiotać.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈpʂɘ.mjɔt/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘmjɔt
    • Syllabification: przy‧miot

    Noun

    przymiot m inan

    1. (literary, poetic) virtue, quality
      Synonyms: cnota, zaleta
    2. (obsolete, pathology) syphilis
      Synonyms: franca, kiła, syfilis
    3. (Przemyśl) synonym of wrzód
    4. (Middle Polish) synonym of przydatek
    5. (Middle Polish) synonym of rzucenie

    Declension

    Declension of przymiot
    singular plural
    nominative przymiot przymioty
    genitive przymiotu przymiotów
    dative przymiotowi przymiotom
    accusative przymiot przymioty
    instrumental przymiotem przymiotami
    locative przymiocie przymiotach
    vocative przymiocie przymioty

    Derived terms

    adjective
    • przymiotny
    adverb
    • przymiotno

    Further reading

    • “przymiot”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “przymiot”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “przymiot”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
    • “*PRZYMIOT”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 16.02.2010
    • Aleksander Saloni (1899), “przymiot”, in “Lud wiejski w okolicy Przeworska”, in M. Arct, E. Lubowski, editors, Wisła : miesięcznik gieograficzno-etnograficzny‎[3] (in Polish), volume 13, Warsaw: Artur Gruszecki, page 244