przykazanie

Polish

Etymology

    From przykazać + -anie.

    Pronunciation

    • IPA(key): /pʂɘ.kaˈza.ɲɛ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -aɲɛ
    • Syllabification: przy‧ka‧za‧nie

    Noun

    przykazanie n

    1. (countable) commandment
      Synonyms: nakaz, przykaz, rozkaz
    2. (countable, Christianity) commandment
      Coordinate term: dekalog

    Declension

    Declension of przykazanie
    singular plural
    nominative przykazanie przykazania
    genitive przykazania przykazań
    dative przykazaniu przykazaniom
    accusative przykazanie przykazania
    instrumental przykazaniem przykazaniami
    locative przykazaniu przykazaniach
    vocative przykazanie przykazania
    nouns
    verbs

    Noun

    przykazanie n

    1. (uncountable) verbal noun of przykazać

    Declension

    Declension of przykazanie
    singular
    nominative przykazanie
    genitive przykazania
    dative przykazaniu
    accusative przykazanie
    instrumental przykazaniem
    locative przykazaniu
    vocative przykazanie

    Further reading

    • “przykazanie”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “przykazanie”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)