przybranie

Polish

Etymology

    From przybrać + -anie.

    Pronunciation

    • IPA(key): /pʂɘˈbra.ɲɛ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -aɲɛ
    • Syllabification: przy‧bra‧nie

    Noun

    przybranie n

    1. (countable) topping, garnish

    Declension

    Declension of przybranie
    singular plural
    nominative przybranie przybrania
    genitive przybrania przybrań
    dative przybraniu przybraniom
    accusative przybranie przybrania
    instrumental przybraniem przybraniami
    locative przybraniu przybraniach
    vocative przybranie przybrania

    Noun

    przybranie n

    1. (uncountable) verbal noun of przybrać

    Declension

    Declension of przybranie
    singular
    nominative przybranie
    genitive przybrania
    dative przybraniu
    accusative przybranie
    instrumental przybraniem
    locative przybraniu
    vocative przybranie

    Further reading

    • “przybranie”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)