przodownik

Polish

Etymology

    From przodować + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /pʂɔˈdɔv.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvɲik
    • Syllabification: przo‧dow‧nik

    Noun

    przodownik m pers (female equivalent przodownica)

    1. leader (a person or organization that leads in a certain field in terms of excellence, success, etc.)
      Synonym: lider

    Declension

    Declension of przodownik
    singular plural
    nominative przodownik przodownicy, przodowniki1
    genitive przodownika przodowników
    dative przodownikowi przodownikom
    accusative przodownika przodowników
    instrumental przodownikiem przodownikami
    locative przodowniku przodownikach
    vocative przodowniku przodownicy

    1Deprecative.

    Derived terms

    adjective
    • przodowniczy
    noun
    • przodownictwo

    Further reading

    • “przodownik”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)