przewodnik

See also: Przewodnik

Polish

Etymology

    From przewodzić + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /pʂɛˈvɔd.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔdɲik
    • Syllabification: prze‧wod‧nik
    • Homophone: Przewodnik

    Noun

    przewodnik m inan

    1. conductor (something which can transmit electricity, heat, light or sound)
    2. guide; guide book
      Synonym: bedeker
    3. (botany) leader

    Declension

    Declension of przewodnik
    singular plural
    nominative przewodnik przewodniki
    genitive przewodnika przewodników
    dative przewodnikowi przewodnikom
    accusative przewodnik przewodniki
    instrumental przewodnikiem przewodnikami
    locative przewodniku przewodnikach
    vocative przewodniku przewodniki

    Derived terms

    Noun

    przewodnik m pers (female equivalent przewodniczka)

    1. guide (someone who guides)

    Declension

    Declension of przewodnik
    singular plural
    nominative przewodnik przewodnicy, przewodniki1
    genitive przewodnika przewodników
    dative przewodnikowi przewodnikom
    accusative przewodnika przewodników
    instrumental przewodnikiem przewodnikami
    locative przewodniku przewodnikach
    vocative przewodniku przewodnicy

    1Deprecative.

    Further reading

    • “przewodnik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “przewodnik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)