przemowa

Old Polish

Etymology

    Deverbal from przemówić. First attested in the fifteenth century.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /pr̝ɛmɔva/
    • IPA(key): (15th CE) /pr̝ɛmɔva/

    Noun

    przemowa f

    1. (attested in Masovia) utterance said when reciting a charm
      • 1874-1891 [Fifteenth century], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności‎[1], [2], [3], volume XXIV, Zakroczym, page 375:
        Percantatores, id est zaclinacze vel lekowniczy, czszo *przemowmy nyemoczy lekugya
        [Percantatores, id est zaklinacze vel lekownicy, cso przemow[a]mi niemocy lekują]
    2. proverb
      • Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa‎[4], page 547:
        Dobrze yemv by bylo, by szye byl nye narodzyl, podlug pospolney przemovy: lyepyey by nye bycz, nyzly by slye bycz (vel usualiter dictum est: melius esset ei non esse, quam male esse)
        [Dobrze jemu by było, by sie był nie narodził, podług pospolnej przemowy: lepiej by nie być, niżliby źle być (vel usualiter dictum est: melius esset ei non esse, quam male esse)]
    verbs

    Descendants

    • Polish: przemowa

    References

    Polish

    Etymology

      Inherited from Old Polish przemowa. By surface analysis, deverbal from przemówić.

      Pronunciation

      • IPA(key): /pʂɛˈmɔ.va/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -ɔva
      • Syllabification: prze‧mo‧wa

      Noun

      przemowa f

      1. address, discourse, harangue (formal lengthy spoken exposition of some subject)
        Synonyms: mowa, przemówienie
      2. (obsolete) forward, preface
        Synonym: przedmowa

      Declension

      Declension of przemowa
      singular plural
      nominative przemowa przemowy
      genitive przemowy przemów
      dative przemowie przemowom
      accusative przemowę przemowy
      instrumental przemową przemowami
      locative przemowie przemowach
      vocative przemowo przemowy

      Derived terms

      adjective
      verbs

      Further reading