przekroczenie

Polish

Etymology

    From przekroczyć + -enie.

    Pronunciation

    • IPA(key): /pʂɛ.krɔˈt͡ʂɛ.ɲɛ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛɲɛ
    • Syllabification: prze‧kro‧cze‧nie

    Noun

    przekroczenie n

    1. (countable) breach

    Declension

    Declension of przekroczenie
    singular plural
    nominative przekroczenie przekroczenia
    genitive przekroczenia przekroczeń
    dative przekroczeniu przekroczeniom
    accusative przekroczenie przekroczenia
    instrumental przekroczeniem przekroczeniami
    locative przekroczeniu przekroczeniach
    vocative przekroczenie przekroczenia

    Noun

    przekroczenie n

    1. (uncountable) verbal noun of przekroczyć

    Declension

    Declension of przekroczenie
    singular
    nominative przekroczenie
    genitive przekroczenia
    dative przekroczeniu
    accusative przekroczenie
    instrumental przekroczeniem
    locative przekroczeniu
    vocative przekroczenie

    Further reading

    • “przekroczenie”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “przekroczenie”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)