przekonanie

Polish

Etymology

    From przekonać + -anie.

    Pronunciation

    • IPA(key): /pʂɛ.kɔˈna.ɲɛ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -aɲɛ
    • Syllabification: prze‧ko‧na‧nie

    Noun

    przekonanie n

    1. (countable) belief (mental acceptance of a claim as truth)

    Declension

    Declension of przekonanie
    singular plural
    nominative przekonanie przekonania
    genitive przekonania przekonań
    dative przekonaniu przekonaniom
    accusative przekonanie przekonania
    instrumental przekonaniem przekonaniami
    locative przekonaniu przekonaniach
    vocative przekonanie przekonania

    Noun

    przekonanie n

    1. (uncountable) verbal noun of przekonać

    Declension

    Declension of przekonanie
    singular
    nominative przekonanie
    genitive przekonania
    dative przekonaniu
    accusative przekonanie
    instrumental przekonaniem
    locative przekonaniu
    vocative przekonanie

    Further reading

    • “przekonanie”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “przekonanie”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)