przeko

Old Polish

Etymology

    From przeki + -o. First attested in 1425.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /pr̝ɛkɔ/
    • IPA(key): (15th CE) /pr̝ɛkɔ/

    Adverb

    przeko

    1. (attested in Masovia) across; crosswise
      • 1920 [1425], Marceli Handelsman, Antoni Rybarski, Kazimierz Tymieniecki, editors, Najdawniejsze księgi sądowe mazowieckie, volume II, number 1583, Zakroczym:
        Quia Graby cessit divisione sub Ch[y]lewothky przeko przestrugø oth granicze do granicze
        [Quia Graby cessit divisione sub Chlewiotki przeko prze strugę ot granice do granice]

    Descendants

    • Middle Polish: przeko

    References

    Polish

    Etymology

      Inherited from Old Polish przeko. By surface analysis, przek + -o.

      Pronunciation

      • (Middle Polish) IPA(key): (16th c.) /ˈpr̝ɛ.kɔ/, (17th–18th c.) /ˈpʂɛ.kɔ/

      Adverb

      przeko (not comparable)

      1. (Middle Polish) oppositely, the other way around
        Synonyms: przeciwnie, na odwrót

      Further reading