prudentia

Latin

Etymology

    From prūdēns + -ia. Compare prōvidentia.

    Pronunciation

    Noun

    prūdentia f (genitive prūdentiae); first declension

    1. acquaintance, knowledge, skilfulness
    2. sagacity, prudence, discretion, discreetness
      Synonyms: sapientia, calliditās
      Antonyms: stultitia, ineptitūdō, īnsapientia, imprūdentia, sōcordia, stupiditās, inertia
    3. foresight
      • c. 4 BCE – 65 CE, Seneca Minor, De brevitate vitae 9:
        Potestne quicquam stultius esse quam quorundam sensus, hominum eorum dico qui prudentiam iactant?
        Can anything be sillier than the point of view of certain people—I mean those who boast of their foresight?
    4. wisdom
      • Deuteronomy 32:28 Latin Vulgate

    Declension

    First-declension noun.

    Descendants

    Adjective

    prūdentia

    1. nominative/accusative/vocative neuter plural of prūdēns

    References

    • “prudentia”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “prudentia”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • “prudentia”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book‎[1], London: Macmillan and Co.
      • (ambiguous) statesmanship; political wisdom: prudentia (civilis) (De Or. 1. 19. 85)
    • prudentia in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700‎[2], pre-publication website, 2005-2016