prowokacja

Polish

Etymology

    Borrowed from French provocation, from Late Latin prōvocātiō, from Latin prōvocō + -tiō.

    Pronunciation

    • IPA(key): /prɔ.vɔˈka.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: pro‧wo‧ka‧cja

    Noun

    prowokacja f

    1. provocation

    Declension

    Declension of prowokacja
    singular plural
    nominative prowokacja prowokacje
    genitive prowokacji prowokacji, prowokacyj1
    dative prowokacji prowokacjom
    accusative prowokację prowokacje
    instrumental prowokacją prowokacjami
    locative prowokacji prowokacjach
    vocative prowokacjo prowokacje

    1Archaic.

    Derived terms

    adjective

    Further reading

    • “prowokacja”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “prowokacja”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)