protă

See also: prota and próta-

Romanian

Etymology

    Borrowed from Serbo-Croatian prota.

    Noun

    protă m (plural proți)

    1. archpriest

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative protă protăul proți proții
    genitive-dative protă protăului proți proților
    vocative protăule proților

    References

    • protă in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN