proroctwo

Polish

Etymology

    From prorok + -stwo.

    Pronunciation

    • IPA(key): /prɔˈrɔ.t͡stfɔ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔt͡stfɔ
    • Syllabification: pro‧ro‧ctwo

    Noun

    proroctwo n

    1. prophecy (prediction)
      Synonym: przepowiednia

    Declension

    Declension of proroctwo
    singular plural
    nominative proroctwo proroctwa
    genitive proroctwa proroctw
    dative proroctwu proroctwom
    accusative proroctwo proroctwa
    instrumental proroctwem proroctwami
    locative proroctwie proroctwach
    vocative proroctwo proroctwa

    Further reading

    • “proroctwo”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “proroctwo”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)