proprietarius

Latin

Etymology

    From proprietās + -ārius.

    Pronunciation

    Noun

    proprietārius m (genitive proprietāriī or proprietārī); second declension (Late Latin)

    1. owner

    Declension

    Second-declension noun.

    singular plural
    nominative proprietārius proprietāriī
    genitive proprietāriī
    proprietārī1
    proprietāriōrum
    dative proprietāriō proprietāriīs
    accusative proprietārium proprietāriōs
    ablative proprietāriō proprietāriīs
    vocative proprietārie proprietāriī

    1Found in older Latin (until the Augustan Age).

    Descendants

    • → French: propriétaire (learned)

    Adjective

    proprietārius (feminine proprietāria, neuter proprietārium); first/second-declension adjective (Late Latin)

    1. (relational) property

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative proprietārius proprietāria proprietārium proprietāriī proprietāriae proprietāria
    genitive proprietāriī proprietāriae proprietāriī proprietāriōrum proprietāriārum proprietāriōrum
    dative proprietāriō proprietāriae proprietāriō proprietāriīs
    accusative proprietārium proprietāriam proprietārium proprietāriōs proprietāriās proprietāria
    ablative proprietāriō proprietāriā proprietāriō proprietāriīs
    vocative proprietārie proprietāria proprietārium proprietāriī proprietāriae proprietāria

    Further reading