profecticius

Latin

Alternative forms

Etymology

    From profectus (“derived from”) + -īcius.

    Pronunciation

    Adjective

    profectīcius (feminine profectīcia, neuter profectīcium); first/second-declension adjective

    1. (Late Latin) that which comes from one's father or grandfather

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative profectīcius profectīcia profectīcium profectīciī profectīciae profectīcia
    genitive profectīciī profectīciae profectīciī profectīciōrum profectīciārum profectīciōrum
    dative profectīciō profectīciae profectīciō profectīciīs
    accusative profectīcium profectīciam profectīcium profectīciōs profectīciās profectīcia
    ablative profectīciō profectīciā profectīciō profectīciīs
    vocative profectīcie profectīcia profectīcium profectīciī profectīciae profectīcia

    Descendants

    • → Catalan: profectici
    • → English: profectitious
    • → French: profectice
    • → Italian: profettizio
    • → Portuguese: profectício
    • → Spanish: profecticio

    References