proeminent

Romanian

Etymology

    Borrowed from French proéminent.

    Adjective

    proeminent m or n (feminine singular proeminentă, masculine plural proeminenți, feminine/neuter plural proeminente)

    1. prominent

    Declension

    Declension of proeminent
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite proeminent proeminentă proeminenți proeminente
    definite proeminentul proeminenta proeminenții proeminentele
    genitive-
    dative
    indefinite proeminent proeminente proeminenți proeminente
    definite proeminentului proeminentei proeminenților proeminentelor