productiv
German
Adjective
productiv (strong nominative masculine singular productiver, comparative productiver, superlative am productivsten)
- Obsolete spelling of produktiv which was deprecated in 1902 following the Second Orthographic Conference of 1901.
Declension
Romanian
Etymology
Borrowed from French productif.
Adjective
productiv m or n (feminine singular productivÄ, masculine plural productivi, feminine/neuter plural productive)
Declension
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | ||
| nominative- accusative |
indefinite | productiv | productivÄ | productivi | productive | ||
| definite | productivul | productiva | productivii | productivele | |||
| genitive- dative |
indefinite | productiv | productive | productivi | productive | ||
| definite | productivului | productivei | productivilor | productivelor | |||