proditură

Romanian

Etymology

    From prodit + -ură.

    Noun

    proditură f (plural prodituri)

    1. (Transylvania) foreigner, stranger
      Synonym: venetic

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative proditură proditura prodituri proditurile
    genitive-dative prodituri proditurii prodituri proditurilor
    vocative proditură, prodituro proditurilor

    References

    • proditură in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN