privatus

Latin

Etymology 1

    Perfect passive participle of prīvō (“to bereave, deprive; to free, release”).

    Participle

    prīvātus (feminine prīvāta, neuter prīvātum, adverb prīvātim); first/second-declension participle

    1. bereaved, deprived, robbed or stripped of something, having been deprived of something
    2. freed, released, set apart, delivered from something, having been released from
    Declension

    First/second-declension adjective.

    Adjective

    prīvātus (feminine prīvāta, neuter prīvātum); first/second-declension adjective

    1. apart from the state; unofficial, private
    2. peculiar, special, personal, individual
    Declension

    First/second-declension adjective.

    Descendants

    Etymology 2

    From prīvātus, perfect passive participle of prīvō (“to bereave, deprive; to free, release”).

    Noun

    prīvātus m (genitive prīvātī); second declension

    1. A man holding no political office or associated with the cursus honorum.
    2. A man in a private life, citizen, member of the public.
    Declension

    Second-declension noun.

    Descendants
    • → Oscan: preiuatud (“defendant”, abl.sg.)

    References

    • “privatus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “privatus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • Dizionario Latino, Olivetti
    • "privatus", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
    • “privatus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book‎[1], London: Macmillan and Co.
      • private life: vita privata (Senect. 7. 22)
      • a civil case: causa privata

    Lithuanian

    Etymology

    From Latin privatus, borrowed via other European languages.

    Pronunciation

    • IPA(key): [pʲrʲɪʋɐˈtʊs]
    • Rhymes: -ʊs
    • Syllabification: pri‧va‧tùs

    Adjective

    privatùs m (feminine privati̇̀, neuter privatù)

    1. private (most senses)

    Declension

    Non-pronominal forms of privatùs
    positive degree
    neuter privatù
    masculine feminine
    singular plural singular plural
    nominative privatùs privãtūs privati̇̀ privãčios
    genitive privataũs privačių̃ privačiõs privačių̃
    dative privačiám privati̇́ems privãčiai privačióms
    accusative privãtų privačiùs privãčią privačiàs
    instrumental privačiù privačiai̇̃s privačià privačiomi̇̀s
    locative privačiamè privačiuosè privačiojè privačiosè
    vocative privatùs privãtūs privati̇̀ privãčios
    comparative degree
    neuter privačiaũ
    masculine feminine
    singular plural singular plural
    nominative privatèsnis privatesni̇̀ privatèsnė privatèsnės
    genitive privatèsnio privatesnių̃ privatesnė̃s privatesnių̃
    dative privatesniám privatesni̇́ems privatèsnei privatesnė̃ms
    accusative privatèsnį privatesniùs privatèsnę privatesnès
    instrumental privatesniù privatesniai̇̃s privatesnè privatesnėmi̇̀s
    locative privatesniamè privatesniuosè privatèsnėje privatesnėsè
    superlative degree
    neuter privačiáusia
    masculine feminine
    singular plural singular plural
    nominative privačiáusias privačiáusi privačiáusia privačiáusios
    genitive privačiáusio privačiáusių privačiáusios privačiáusių
    dative privačiáusiam privačiáusiems privačiáusiai privačiáusioms
    accusative privačiáusią privačiáusius privačiáusią privačiáusias
    instrumental privačiáusiu privačiáusiais privačiáusia privačiáusiomis
    locative privačiáusiame privačiáusiuose privačiáusioje privačiáusiose
    Pronominal forms of privatùs
    positive degree
    masculine feminine
    singular plural singular plural
    nominative privatùsis privati̇́eji privačióji privãčiosios
    genitive privãčiojo privačių̃jų privačiõsios privačių̃jų
    dative privačiájam privati̇́esiems privãčiajai privačiósioms
    accusative privãtųjį privačiúosius privãčiąją privačią́sias
    instrumental privačiúoju privačiai̇̃siais privačią́ja privačiõsiomis
    locative privačiãjame privačiuõsiuose privačiõjoje privačiõsiose
    vocative privatùsis privati̇́eji privačióji privãčiosios
    comparative degree
    masculine feminine
    singular plural singular plural
    nominative privatesnỹsis privatesni̇́eji privatesnióji privatèsniosios
    genitive privatèsniojo privatesnių̃jų privatesniõsios privatesnių̃jų
    dative privatesniájam privatesni̇́esiems privatèsniajai privatesniósioms
    accusative privatèsnįjį privatesniúosius privatèsniąją privatesnią́sias
    instrumental privatesniúoju privatesniai̇̃siais privatesnią́ja privatesniõsiomis
    locative privatesniãjame privatesniuõsiuose privatesniõjoje privatesniõsiose
    superlative degree
    masculine feminine
    singular plural singular plural
    nominative privačiáusiasis privačiáusieji privačiáusioji privačiáusiosios
    genitive privačiáusiojo privačiáusiųjų privačiáusiosios privačiáusiųjų
    dative privačiáusiajam privačiáusiesiems privačiáusiajai privačiáusiosioms
    accusative privačiáusiąjį privačiáusiuosius privačiáusiąją privačiáusiąsias
    instrumental privačiáusiuoju privačiáusiaisiais privačiáusiąja privačiáusiosiomis
    locative privačiáusiajame privačiáusiuosiuose privačiáusiojoje privačiáusiosiose

    Derived terms

    • privačiai (“privately”)
    • privatumas (“privacy”)

    Further reading

    • “privatus”, in Lietuvių kalbos žodynas [Dictionary of the Lithuanian language], lkz.lt, 1941–2026
    • “privatus”, in Dabartinės lietuvių kalbos žodynas [Dictionary of contemporary Lithuanian], ekalba.lt, 1954–2026