privació

Catalan

Etymology

    Learned borrowing from Latin prīvātiōnem. First attested in the 14th century.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): (Northern) [pɾi.βə.siˈu]
    • IPA(key): (Balearic) [pɾi.və.siˈo]
    • IPA(key): (Central) [pɾi.βə.siˈo]
    • IPA(key): (Valencia) [pɾi.va.siˈo]
    • IPA(key): (Northwestern) [pɾi.βa.siˈo]
    • Audio (Barcelona):(file)

    Noun

    privació f (plural privacions)

    1. privation; a lack of something
      Synonym: (in some contexts) manca

    References

    1. ^ “privació”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026

    Further reading