prekariusz

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin precārius.

    Pronunciation

    • IPA(key): /prɛˈka.rjuʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -arjuʂ
    • Syllabification: pre‧ka‧riusz

    Noun

    prekariusz m pers

    1. (sociology) member of the precariat

    Declension

    Declension of prekariusz
    singular plural
    nominative prekariusz prekariusze
    genitive prekariusza prekariuszy, prekariuszów
    dative prekariuszowi prekariuszom
    accusative prekariusza prekariuszy, prekariuszów
    instrumental prekariuszem prekariuszami
    locative prekariuszu prekariuszach
    vocative prekariuszu prekariusze

    Further reading

    • “prekariusz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “prekariusz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)