predestinare

See also: predestinaré

Italian

Etymology

From Latin praedestināre.

Verb

predestinàre (first-person singular present predestìno, first-person singular past historic predestinài, past participle predestinàto, auxiliary avére)

  1. (transitive) to predestine

Conjugation

Anagrams

Romanian

Etymology

    From predestina + -re.

    Noun

    predestinare f (plural predestinări)

    1. predestination

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative predestinare predestinarea predestinări predestinările
    genitive-dative predestinări predestinării predestinări predestinărilor
    vocative predestinare, predestinareo predestinărilor

    Spanish

    Verb

    predestinare

    1. first/third-person singular future subjunctive of predestinar