prawictwo

Polish

Etymology

    From prawik + -ctwo.

    Pronunciation

    • IPA(key): /praˈvi.t͡stfɔ/
    • Rhymes: -it͡stfɔ
    • Syllabification: pra‧wi‧ctwo

    Noun

    prawictwo n

    1. (colloquial) male virginity
      Antonym: dziewictwo

    Declension

    Declension of prawictwo
    singular
    nominative prawictwo
    genitive prawictwa
    dative prawictwu
    accusative prawictwo
    instrumental prawictwem
    locative prawictwie
    vocative prawictwo

    Further reading

    • “prawictwo”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)