prawdziwy

Old Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *pravьdivъ. By surface analysis, prawda + -iwy. First attested in c. 1301–1350.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /praːvd͡ʑʲiviː/
    • IPA(key): (15th CE) /prɒvd͡ʑʲivi/

    Adjective

    prawdziwy (derived adverb prawdziwie)

    1. (attested in Masovia) true to one's word (keeping one's word, faithful, truthful)
      • 1928 [End of the fifteenth century], Jan Janów, editor, Zespół ewangelijny Biblioteki Ordynacji Zamoyskich nr 1116‎transliteration, transcription, Warsaw, page 302:
        Otho prawdzyvy Israelita (ecce vere Israelita Jo 1, 47), w kthorym lszczyvoscz nye yest
        [Oto prawdziwy Israelita (ecce vere Israelita Jo 1, 47), w ktorym lściwość nie jest]
    2. true (in agreeance with the truth)
      • 1930 [c. 1455], “III Reg”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka)‎transliteration, transcription, 22, 16:
        Zaprzisyøgam cyø, abi my nye mowyl, gedno czso prawdzywego gest (nisi quod verum est)
        [Zaprzysięgam cię, aby mi nie mowił, jedno cso prawdziwego jest (nisi quod verum est)]
      • 1874-1891 [15th century], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności‎[1], [2], [3], volume XXIV, page 74:
        Date... mensuram bonam et confertam et coagitatam et supereffluentem prawdzivą, pelną, strasnoną, *virwchovatą (Luc 6, 38)
        [Date... mensuram bonam et confertam et coagitatam et supereffluentem prawdziwą, pełną, strzęśnioną, wir[w]chowatą (Luc 6, 38)]
    3. (attested in Lesser Poland) fair, just
    4. due and having legal force
      • 1972 [15th century], Józef Reczek, Wacław Twardzik, editors, Najstarsze staropolskie tłumaczenie ortyli magdeburskich wg rkpsu nr 50, pages 40, 4:
        Tedy ortel przysząsznyczy gesth prawdzywy (tunc sententia scabini est iusta) a mą szyą ostacz
        [Tedy ortel przysiężniczy jest prawdziwy (tunc sententia scabini est iusta) a ma się ostać]

    Descendants

    • Polish: prawdziwy
    • Silesian: prŏwdziwy

    References

    Polish

    Etymology

      Inherited from Old Polish prawdziwy. By surface analysis, prawda + -iwy.

      Pronunciation

       
      • IPA(key): /pravˈd͡ʑi.vɘ/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -ivɘ
      • Syllabification: praw‧dzi‧wy

      Adjective

      prawdziwy (comparative prawdziwszy or bardziej prawdziwy, superlative najprawdziwszy or najbardziej prawdziwy, derived adverb prawdziwie)

      1. true (conforming to the actual state of reality or fact; factually correct)
        Synonyms: autentyczny, faktyczny, istotny, realny, rzeczywisty, właściwy
        Antonyms: fałszywy, nieprawdziwy
      2. true, real (genuine; legitimate; not falsified)
        Synonym: autentyczny
      3. true, real (having traits typical of something)
        Synonym: autentyczny
      4. (obsolete) true to one's word (keeping one's word, faithful, truthful)
        Synonym: prawdomówny
      5. (obsolete) righteous; noble; honest

      Declension

      Declension of prawdziwy (hard)
      singular plural
      masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
      nominative/vocative prawdziwy prawdziwa prawdziwe prawdziwi prawdziwe
      genitive prawdziwego prawdziwej prawdziwego prawdziwych
      dative prawdziwemu prawdziwej prawdziwemu prawdziwym
      accusative prawdziwego prawdziwy prawdziwą prawdziwe prawdziwych prawdziwe
      instrumental prawdziwym prawdziwą prawdziwym prawdziwymi
      locative prawdziwym prawdziwej prawdziwym prawdziwych

      Derived terms

      adjectives
      • z prawdziwego zdarzenia
      nouns

      Further reading