praktikus

Esperanto

Pronunciation

  • IPA(key): /prakˈtikus/
  • Rhymes: -ikus
  • Syllabification: prak‧ti‧kus

Verb

praktikus

  1. conditional of praktiki

Hungarian

Etymology

Borrowed from Latin practicus, from Ancient Greek πρακτικός (praktikós).[1] With -ikus ending.

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈprɒktikuʃ]
  • Hyphenation: prak‧ti‧kus
  • Rhymes: -uʃ

Adjective

praktikus (comparative praktikusabb, superlative legpraktikusabb)

  1. practical

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative praktikus praktikusak
accusative praktikusat praktikusakat
dative praktikusnak praktikusaknak
instrumental praktikussal praktikusakkal
causal-final praktikusért praktikusakért
translative praktikussá praktikusakká
terminative praktikusig praktikusakig
essive-formal praktikusként praktikusakként
essive-modal — —
inessive praktikusban praktikusakban
superessive praktikuson praktikusakon
adessive praktikusnál praktikusaknál
illative praktikusba praktikusakba
sublative praktikusra praktikusakra
allative praktikushoz praktikusakhoz
elative praktikusból praktikusakból
delative praktikusról praktikusakról
ablative praktikustól praktikusaktól
non-attributive
possessive – singular
praktikusé praktikusaké
non-attributive
possessive – plural
praktikuséi praktikusakéi

See also

  • Appendix:Hungarian words ending in -ikus

References

  1. ^ István Tótfalusi (2005), Idegenszó-tár: Idegen szavak értelmező és etimológiai szótára [A Storehouse of Foreign Words: An Explanatory and Etymological Dictionary of Foreign Words], Budapest: Tinta, →ISBN

Further reading

  • praktikus in Géza Bárczi, László Országh, et al., editors, A magyar nyelv értelmező szótára [The Explanatory Dictionary of the Hungarian Language] (ÉrtSz.), Budapest: Akadémiai Kiadó, 1959–1962. Fifth ed., 1992: →ISBN.

Ido

Pronunciation

  • IPA(key): /prakˈtikus/

Verb

praktikus

  1. conditional of praktikar