praevidentia

Latin

Pronunciation

Etymology 1

    From praevidēns + -ia.

    Noun

    praevidentia f (genitive praevidentiae); first declension (Late Latin)

    1. synonym of prōvidentia. foresight, foreknowledge
      • 524, Boethius, De consolatione philosophiae (CSEL; 67), published 1934, 5.6.16–17, page 124, lines 4–9:
        Itaque si praevidentiam pensare velis, qua cuncta dinoscit, non esse praescientiam, quasi futuri, sed scientiam numquam deficientis instantiae rectius aestimabis. Unde non praevidentia, sed providentia potius dicitur, quod porro a rebus infimis constituta quasi ab excelso rerum cacumine cuncta prospiciat.
        (please add an English translation of this quotation)
    Declension

    First-declension noun, singular only.

    singular
    nominative praevidentia
    genitive praevidentiae
    dative praevidentiae
    accusative praevidentiam
    ablative praevidentiā
    vocative praevidentia
    Descendants
    • → Italian: previdenza
    • → Portuguese: previdência

    References

    • “praevidentia”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.

    Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Participle

      praevidentia

      1. nominative/accusative/vocative neuter plural of praevidēns