praevaricationus
Latin
Etymology
From praevāricātiō + -us, a rare variant form of the third-declension genitive singular ending -is.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [prae̯.waː.rɪ.kaː.tiˈoː.nʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [pre.va.ri.kat.t͡siˈɔː.nus]
Noun
praevāricātiōnus
- (Old Latin, rare) genitive singular of praevāricātiō
- CIL 1.00598:
- primae sient XI dato inde alternos du[m taxat quaternos is quei petet et is unde petetur quos volent reiciant facito 3 quei supererunt tres pluresve eos primo quoque die de ea re iudicare iubeto] quae res soluta n[on siet inve iudici]o non siet iudicatave non siet quod eius praevaricationus
- (please add an English translation of this quotation)
- primae sient XI dato inde alternos du[m taxat quaternos is quei petet et is unde petetur quos volent reiciant facito 3 quei supererunt tres pluresve eos primo quoque die de ea re iudicare iubeto] quae res soluta n[on siet inve iudici]o non siet iudicatave non siet quod eius praevaricationus