pracuś

Polish

Etymology

    From praca + -uś.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈpra.t͡suɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡suɕ
    • Syllabification: pra‧cuś

    Noun

    pracuś m pers

    1. (colloquial, humorous) a hardworking person
      Antonyms: leń, leniuch, wałkoń, obibok, próżniak, nierób

    Declension

    Declension of pracuś
    singular plural
    nominative pracuś pracusie
    genitive pracusia pracusiów
    dative pracusiowi pracusiom
    accusative pracusia pracusiów
    instrumental pracusiem pracusiami
    locative pracusiu pracusiach
    vocative pracusiu pracusie

    Further reading

    • “pracuś”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “pracuś”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)