pracoholik
Polish
Etymology
From Polish praca.
Pronunciation
- IPA(key): /pra.t͡sɔˈxɔ.lik/
Audio: (file) - Rhymes: -ɔlik
- Syllabification: pra‧co‧ho‧lik
Noun
pracoholik m pers
- workaholic (person)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | pracoholik | pracoholicy, pracoholiki1 |
| genitive | pracoholika | pracoholików |
| dative | pracoholikowi | pracoholikom |
| accusative | pracoholika | pracoholików |
| instrumental | pracoholikiem | pracoholikami |
| locative | pracoholiku | pracoholikach |
| vocative | pracoholiku | pracoholicy |
1Deprecative.
Further reading
- “pracoholik”, in Wielki słownik języka polskiego[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
- “pracoholik”, in Polish dictionaries at PWN[2] (in Polish)