prachárz

Polish

Etymology

    Borrowed from German Pracher.[1]

    Pronunciation

    Noun

    prachárz m pers (female equivalent pracharka, related adjective pracharski)

    1. (Malbork) beggar (person who begs)
      Synonyms: proszak, żebrak

    Derived terms

    nouns
    • pracharka
    • pracharstwo
    noun
    • pracharska

    References

    1. ^ Brückner, Aleksander (1927), “prosić”, in Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish), Warsaw: Wiedza Powszechna

    Further reading

    • A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1908), “prachárz”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 4, Warsaw, page 965
    • Kazimierz Nitsch (1907), “prachárz”, in “Dyalekty polskie Prus zachodnich”, in Materyały i Prace Komisyi Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie (in Polish), volume 3, Krakow: Akademia Umiejętności, page 391