pråla
Swedish
Verb
pråla (present prålar, preterite prålade, supine prålat, imperative pråla)
Conjugation
| active | passive | |||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | pråla | — | ||
| supine | prålat | — | ||
| imperative | pråla | — | ||
| imper. plural1 | prålen | — | ||
| present | past | present | past | |
| indicative | prålar | prålade | — | — |
| ind. plural1 | pråla | prålade | — | — |
| subjunctive2 | pråle | prålade | — | — |
| present participle | prålande | |||
| past participle | — | |||
1 Archaic. 2 Dated. See the appendix on Swedish verbs.
Related terms
References
- “pråla”, in Svensk ordbok [Dictionary of Swedish] (in Swedish)
- “pråla”, in Svenska Akademiens ordlista [Wordlist of the Swedish Academy] (in Swedish)
- “pråla”, in Svenska Akademiens ordbok [Dictionary of the Swedish Academy] (in Swedish)
Categories: