potrupić

Polish

Etymology

    From po- + trupić.

    Pronunciation

    Verb

    potrupić pf (imperfective trupić)

    1. (transitive, Chełmno-Dobrzyń, of an evil spirit, e.g. the Devil) to tempt; to seduce
      Diabeł cię potrupił. ― The Devil has seduced you.

    Further reading

    • Antoni Krasnowolski (1879), “trupić”, in Album uczącéj się młodzieży polskiéj poświęcone Józefowi Ignacemu Kraszewskiemu z powodu jubileuszu jego pięćdziesięcioletniéj działalności literackiéj (in Polish), Lviv: Czytelni Akademickiéj Lwowskiéj; "Gaz. Narod." J. Dobrzańskiego i K. Gromana, Słowniczek prowincjalizmów zebranych w ziemi chełmińskiej i świeckiej, page 310