populatio

Latin

Etymology 1

    From populor (“lay waste”) + -tiō.

    Noun

    populātiō f (genitive populātiōnis); third declension

    1. the act of laying waste or plundering
      • c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 1.15:
        Caesar suos a proelio continebat, ac satis habebat in praesentia hostem rapinis, pabulationibus populationibusque prohibere.
        Caesar restrained his men from battle, deeming it sufficient for the present to prevent the enemy from rapine, forage, and depredation.
    2. plunder, booty
    3. destruction, devastation, corruption, ruin
    Declension

    Third-declension noun.

    Etymology 2

      From populus (“people”).

      Noun

      populātiō f (genitive populātiōnis); third declension

      1. (Late Latin) population; a people, multitude
      Declension

      Third-declension noun.

      Descendants

      References

      • “populatio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
      • “populatio”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
      • "populatio", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
      • “populatio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
      • populatio in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700‎[1], pre-publication website, 2005-2016