polygone

See also: Polygone

French

Etymology

Learned borrowing from Latin polygōnum, from Ancient Greek πολύγωνον (polúgōnon).

Pronunciation

  • IPA(key): /pɔ.li.ɡɔn/, /pɔ.li.ɡon/[1]
  • Audio (Paris):(file)
  • Audio (Switzerland (Valais)):(file)
  • Audio (France (Vosges)):(file)

Noun

polygone m (plural polygones)

  1. (geometry) polygon
    Coordinate term: polyèdre
    un polygone régulier ― a regular polygon
  2. (military) training ground

Hyponyms

  • chiliogone (“chiliagon”)
  • décagone (“decagon”)
  • digone (“digon”)
  • dodécagone (“dodecagon”)
  • ennéadécagone (“enneadecagon”)
  • ennéagone (“enneagon”)
  • hectogone (“hectogon”)
  • hendécagone (“hendecagon”)
  • heptadécagone (“heptadecagon”)
  • heptagone (“heptagon”)
  • hexadécagone (“hexadecagon”)
  • hexagone (“hexagon”)
  • icosagone (“icosagon”)
  • myriagone (“myriagon”)
  • octadécagone (“octadecagon”)
  • octogone (“octagon”)
  • pentadécagone (“pentadecagon”)
  • pentagone (“pentagon”)
  • quadrilatère (“quadrilateral”)
  • tétracontagone (“tetracontagon”)
  • tétradécagone (“tetradecagon”)
  • triacontagone (“triacontagon”)
  • triangle (“triangle”)
  • tridécagone (“tridecagon”)

Descendants

  • → Romanian: poligon

References

  1. ^ Le Petit Robert, 1996.

Further reading

Latin

Noun

polygone

  1. vocative singular of polygonos