politeist

Romanian

Etymology

    Borrowed from French polythéiste. By surface analysis, poli- + teist.

    Noun

    politeist m (plural politeiști, feminine equivalent politeistă)

    1. polytheist

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative politeist politeistul politeiști politeiștii
    genitive-dative politeist politeistului politeiști politeiștilor
    vocative politeistule politeiștilor

    Further reading