pokoiczek

Polish

Etymology

    From pokoik + -ek. First attested in 1561.[1]

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /pɔ.kɔˈi.t͡ʂɛk/
    • Rhymes: -it͡ʂɛk
    • Syllabification: po‧ko‧i‧czek

    Noun

    pokoiczek m inan

    1. diminutive of pokoik

    Declension

    Declension of pokoiczek
    singular plural
    nominative pokoiczek pokoiczki
    genitive pokoiczku pokoiczków
    dative pokoiczkowi pokoiczkom
    accusative pokoiczek pokoiczki
    instrumental pokoiczkiem pokoiczkami
    locative pokoiczku pokoiczkach
    vocative pokoiczku pokoiczki

    References

    1. ^ Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “pokoiczek”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

    Further reading