pogranicze

Polish

Etymology

From po- +‎ granica +‎ -e. Cognate with Czech pohraničí, Ukrainian пограниччя (pohranyččja), Russian пограни́чье (pograníčʹje).

Pronunciation

  • IPA(key): /pɔ.ɡraˈɲi.t͡ʂɛ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -it͡ʂɛ
  • Syllabification: po‧gra‧ni‧cze

Noun

pogranicze n

  1. borderland, frontier
    Synonym: rubież

Declension

Declension of pogranicze
singular plural
nominative pogranicze pogranicza
genitive pogranicza pograniczy
dative pograniczu pograniczom
accusative pogranicze pogranicza
instrumental pograniczem pograniczami
locative pograniczu pograniczach
vocative pogranicze pogranicza

Further reading

  • “pogranicze”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “pogranicze”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)