poganiacz

Polish

Etymology

From poganiać +‎ -acz. Cognate with Vilamovian puøguənič, Carpathian Rusyn поганяч (pohanjač).

Pronunciation

  • IPA(key): /pɔˈɡa.ɲat͡ʂ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -aɲat͡ʂ
  • Syllabification: po‧ga‧niacz

Noun

poganiacz m pers

  1. drover

Declension

Declension of poganiacz
singular plural
nominative poganiacz poganiacze
genitive poganiacza poganiaczy, poganiaczów
dative poganiaczowi poganiaczom
accusative poganiacza poganiaczy, poganiaczów
instrumental poganiaczem poganiaczami
locative poganiaczu poganiaczach
vocative poganiaczu poganiacze

Further reading

  • “poganiacz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “poganiacz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)