podmiot

Polish

Etymology

Deverbal of pod- (“below, under”) +‎ miotać (“to fling, to hurl”). Calque of Latin subjectum.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈpɔd.mjɔt/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɔdmjɔt
  • Syllabification: pod‧miot

Noun

podmiot m inan

  1. (grammar) subject
    Coordinate terms: dopełnienie, przedmiot
  2. entity

Declension

Declension of podmiot
singular plural
nominative podmiot podmioty
genitive podmiotu podmiotów
dative podmiotowi podmiotom
accusative podmiot podmioty
instrumental podmiotem podmiotami
locative podmiocie podmiotach
vocative podmiocie podmioty

Derived terms

adjectives

Descendants

  • → Czech: podmět

Further reading

  • “podmiot”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “podmiot”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)