pocisk

Polish

Etymology

    Deverbal from pociskać.[1][2][3] First attested in 1533.[4]

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈpɔ.t͡ɕisk/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔt͡ɕisk
    • Syllabification: po‧cisk

    Noun

    pocisk m inan

    1. (firearms) bullet, gunshot (streamlined body thrown from a firearm or launcher, intended to hit a target from a distance)
    2. (sometimes colloquial) missile, projectile (any object used as a weapon by being thrown or fired through the air, such as stone, arrow, or bullet)
    3. (slang) repartee (act of taunting, making fun of someone)[5]
    4. (obsolete) throw, toss (act of throwing)
      Synonym: rzut

    Declension

    Declension of pocisk
    singular plural
    nominative pocisk pociski
    genitive pocisku pocisków
    dative pociskowi pociskom
    accusative pocisk pociski
    instrumental pociskiem pociskami
    locative pocisku pociskach
    vocative pocisku pociski

    Derived terms

    References

    1. ^ Boryś, Wiesław (2005), “pocisk”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
    2. ^ Mańczak, Witold (2017), “pocisk”, in Polski słownik etymologiczny (in Polish), Kraków: Polska Akademia Umiejętności, →ISBN
    3. ^ Bańkowski, Andrzej (2000), “pocisk”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
    4. ^ Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “pocisk”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
    5. ^ Młodzieżowe Słowo Roku 2017 PWN‎[1] (in Polish), 9 November 2017, archived from the original on 6.5.2024: “Definicja: „Pocisk”, czyli akt „pociśnięcia”. „Pocisnąć” komuś lub kogoś – poszydzić, zażartować, „potoczyć bekę”.”

    Further reading