plugawiec

Polish

Alternative forms

Etymology

    From plugawy + -iec.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /pluˈɡa.vjɛt͡s/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -avjɛt͡s
    • Syllabification: plu‧ga‧wiec

    Noun

    plugawiec m pers

    1. (offensive) scoundrel (filthy and foul person, villain)

    Declension

    Declension of plugawiec
    singular plural
    nominative plugawiec plugawcy, plugawce1
    genitive plugawca plugawców
    dative plugawcowi plugawcom
    accusative plugawca plugawców
    instrumental plugawcem plugawcami
    locative plugawcu plugawcach
    vocative plugawcu, plugawcze plugawcy

    1Deprecative.

    verbs

    Further reading

    • “plugawiec”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “plugawiec”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “plugawiec”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
    • Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], (Can we date this quote?)
    • Samuel Bogumił Linde (1811), “plugawiec”, in Słownik języka polskiego, volume 2b, page 747
    • Aleksander Zdanowicz (1861), “plugawiec”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861, volume II, page 1023
    • A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1908), “plugawiec”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 4, Warsaw, page 239
    • Zygmunt Saloni, et al., editors (2020), “plugawiec”, in Słownik gramatyczny języka polskiego [Grammatical Dictionary of Polish]‎[3], 4. online edition, Warszawa