plezant
Dutch
Alternative forms
- plaisant, plaizant (obsolete)
Etymology
From Middle Dutch plaisant, from Old French plaisant.
Pronunciation
- IPA(key): /pləˈzɑnt/
Audio: (file) - Rhymes: -ɑnt
Adjective
plezant (comparative plezanter, superlative plezantst)
Declension
| Declension of plezant | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | plezant | |||
| inflected | plezante | |||
| comparative | plezanter | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | plezant | plezanter | het plezantst het plezantste | |
| indefinite | m./f. sing. | plezante | plezantere | plezantste |
| n. sing. | plezant | plezanter | plezantste | |
| plural | plezante | plezantere | plezantste | |
| definite | plezante | plezantere | plezantste | |
| partitive | plezants | plezanters | — | |
References
- van der Sijs, Nicoline, editor (2010), “plezant”, in Etymologiebank, Meertens Institute
Categories: