plaskacz

Polish

Etymology

    From plaskać + -acz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈplas.kat͡ʂ/
    • Rhymes: -askat͡ʂ
    • Syllabification: plas‧kacz

    Noun

    plaskacz m animal

    1. (slang) slap (blow dealt with the open hand)
      Synonym: liść

    Declension

    Declension of plaskacz
    singular plural
    nominative plaskacz plaskacze
    genitive plaskacza plaskaczy
    dative plaskaczowi plaskaczom
    accusative plaskacza plaskacze
    instrumental plaskaczem plaskaczami
    locative plaskaczu plaskaczach
    vocative plaskaczu plaskacze
    noun
    • plaskun
    verb

    Further reading

    • 961-plaskacz at Obserwatorium językowe Uniwersytetu Warszawskiego