pituitosus

Latin

Etymology

    From pītuīta + -ōsus.

    Pronunciation

    Adjective

    pītuītōsus (feminine pītuītōsa, neuter pītuītōsum); first/second-declension adjective

    1. pituitous, phlegmy

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative pītuītōsus pītuītōsa pītuītōsum pītuītōsī pītuītōsae pītuītōsa
    genitive pītuītōsī pītuītōsae pītuītōsī pītuītōsōrum pītuītōsārum pītuītōsōrum
    dative pītuītōsō pītuītōsae pītuītōsō pītuītōsīs
    accusative pītuītōsum pītuītōsam pītuītōsum pītuītōsōs pītuītōsās pītuītōsa
    ablative pītuītōsō pītuītōsā pītuītōsō pītuītōsīs
    vocative pītuītōse pītuītōsa pītuītōsum pītuītōsī pītuītōsae pītuītōsa

    References

    • “pituitosus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “pituitosus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.