piton

See also: Piton, pitón, píton, pîton, and Pitoń

English

ring piton

Etymology

    Borrowed from French piton (“nail”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈpiːˌtɒn/
    • Audio (Southern England):(file)
    • Rhymes: -iːtɒn

    Noun

    piton (plural pitons)

    1. (climbing) A spike, wedge, or peg that is driven into a rock or ice surface as a support (as for a mountain climber).
      Hyponyms: bong, knifeblade, RURP
      Coordinate terms: nut, chockstone, chock

    Translations

    Verb

    piton (third-person singular simple present pitons, present participle pitoning, simple past and past participle pitoned)

    1. (climbing) To put pitons into a rock/ice to facilitate climbing.

    Further reading

    Anagrams

    Crimean Tatar

    Etymology

    Borrowed from French python

    Noun

    piton

    1. python (constricting snake)

    Declension

    Declension of piton
    singular plural
    nominative piton pitonlar
    genitive pitonnıñ pitonlarnıñ
    dative pitonğa pitonlarğa
    accusative pitonnı pitonlarnı
    locative pitonda pitonlarda
    ablative pitondan pitonlardan

    References

    French

    Etymology

      From Occitan pitt- +‎ -on.

      Pronunciation

      Noun

      piton m (plural pitons)

      1. nail (metal object)
        Synonym: clou
      2. spike, pick (especially for mountaineering)

      Descendants

      • → English: piton
      • → Portuguese: pitão
      • → Romanian: piton

      Further reading

      Anagrams

      Hungarian

      Etymology

      From scientific Latin python, from Ancient Greek Πύθων (Púthōn), the name of the mythological enormous serpent at Delphi slain by Apollo,[1] from Πῡθώ (Pūthṓ), the early name of Delphi, from πύθω (púthō, “to rot, to decay”).

      Pronunciation

      • IPA(key): [ˈpiton]
      • Hyphenation: pi‧ton
      • Rhymes: -on

      Noun

      piton (plural pitonok)

      1. python (constricting snake)
        Synonym: óriáskígyó

      Declension

      Inflection (stem in -o-, back harmony)
      singular plural
      nominative piton pitonok
      accusative pitont pitonokat
      dative pitonnak pitonoknak
      instrumental pitonnal pitonokkal
      causal-final pitonért pitonokért
      translative pitonná pitonokká
      terminative pitonig pitonokig
      essive-formal pitonként pitonokként
      essive-modal — —
      inessive pitonban pitonokban
      superessive pitonon pitonokon
      adessive pitonnál pitonoknál
      illative pitonba pitonokba
      sublative pitonra pitonokra
      allative pitonhoz pitonokhoz
      elative pitonból pitonokból
      delative pitonról pitonokról
      ablative pitontól pitonoktól
      non-attributive
      possessive – singular
      pitoné pitonoké
      non-attributive
      possessive – plural
      pitonéi pitonokéi
      Possessive forms of piton
      possessor single possession multiple possessions
      1st person sing. pitonom pitonjaim
      2nd person sing. pitonod pitonjaid
      3rd person sing. pitonja pitonjai
      1st person plural pitonunk pitonjaink
      2nd person plural pitonotok pitonjaitok
      3rd person plural pitonjuk pitonjaik

      References

      1. ^ István Tótfalusi (2005), Idegenszó-tár: Idegen szavak értelmező és etimológiai szótára [A Storehouse of Foreign Words: An Explanatory and Etymological Dictionary of Foreign Words], Budapest: Tinta, →ISBN

      Indonesian

      Pronunciation

      • (Standard Indonesian) IPA(key): /ˈpiton/ [ˈpi.t̪ɔn]
      • Rhymes: -iton
      • Syllabification: pi‧ton

      Etymology 1

      Borrowed from Dutch python, from Latin Pythōn, from Ancient Greek Πύθων (Púthōn).

      Noun

      piton (plural piton-piton)

      1. python (any of the family Pythonidae of nonvenomous constrictor snakes)
        Synonyms: sanca, sawa
      Derived terms
      • ular piton

      Etymology 2

      Borrowed from English piton, from French piton (“nail”).

      Noun

      piton (plural piton-piton)

      1. (climbing) piton (a spike, wedge, or peg (climbing))

      Further reading

      Occitan

      Pronunciation

      Noun

      piton m (plural pitons)

      1. python

      Romanian

      Etymology 1

        Borrowed from French python.

        Noun

        piton m (plural pitoni)

        1. python
        Declension
        singular plural
        indefinite definite indefinite definite
        nominative-accusative piton pitonul pitoni pitonii
        genitive-dative piton pitonului pitoni pitonilor
        vocative pitonule pitonilor

        Etymology 2

          Borrowed from French piton.

          Noun

          piton n (plural pitoane)

          1. piton (spike, wedge, or peg driven into a rock or ice surface as a support (as for a mountain climber))
          Declension
          singular plural
          indefinite definite indefinite definite
          nominative-accusative piton pitonul pitoane pitoanele
          genitive-dative piton pitonului pitoane pitoanelor
          vocative pitonule pitoanelor

          Further reading

          Serbo-Croatian

          Etymology

          From Ancient Greek Πύθων (Púthōn).

          Pronunciation

          • IPA(key): /pǐtoːn/
          • Hyphenation: pi‧ton

          Noun

          pìtōn m anim (Cyrillic spelling пѝто̄н)

          1. python (constricting snake)

          Declension

          Declension of piton
          singular plural
          nominative piton pitoni
          genitive pitona pitona
          dative pitonu pitonima
          accusative pitona pitone
          vocative pitone pitoni
          locative pitonu pitonima
          instrumental pitonom pitonima

          References

          • “piton”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026

          Slovene

          Pronunciation

          • IPA(key): /pitóːn/

          Noun

          pitọ̑n m anim

          1. python (constricting snake)

          Declension

          Unknown tone or non-tonal
          The diacritics used in this section of the entry are non-tonal. If you are a native tonal speaker, please help by adding the tonal marks.
          Masculine anim., hard o-stem
          nom. sing. pitón
          gen. sing. pitóna
          singular dual plural
          nominative
          (imenovȃlnik)
          pitón pitóna pitóni
          genitive
          (rodȋlnik)
          pitóna pitónov pitónov
          dative
          (dajȃlnik)
          pitónu pitónoma pitónom
          accusative
          (tožȋlnik)
          pitóna pitóna pitóne
          locative
          (mẹ̑stnik)
          pitónu pitónih pitónih
          instrumental
          (orọ̑dnik)
          pitónom pitónoma pitóni

          Further reading

          • “piton”, in Slovarji Inštituta za slovenski jezik Frana Ramovša ZRC SAZU (in Slovene), 2014–2026

          Turkish

          piton (Malayapython reticulatus)

          Etymology

          From Ottoman Turkish [Term?], French python, from Latin pȳthon, from Ancient Greek Πύθων (Púthōn).

          Noun

          piton (definite accusative pitonu, plural pitonlar)

          1. python (constricting snake)

          Declension

          Declension of piton
          singular plural
          nominative piton pitonlar
          definite accusative pitonu pitonları
          dative pitona pitonlara
          locative pitonda pitonlarda
          ablative pitondan pitonlardan
          genitive pitonun pitonların
          Possessive forms
          nominative
          singular plural
          1st singular pitonum pitonlarım
          2nd singular pitonun pitonların
          3rd singular pitonu pitonları
          1st plural pitonumuz pitonlarımız
          2nd plural pitonunuz pitonlarınız
          3rd plural pitonları pitonları
          definite accusative
          singular plural
          1st singular pitonumu pitonlarımı
          2nd singular pitonunu pitonlarını
          3rd singular pitonunu pitonlarını
          1st plural pitonumuzu pitonlarımızı
          2nd plural pitonunuzu pitonlarınızı
          3rd plural pitonlarını pitonlarını
          dative
          singular plural
          1st singular pitonuma pitonlarıma
          2nd singular pitonuna pitonlarına
          3rd singular pitonuna pitonlarına
          1st plural pitonumuza pitonlarımıza
          2nd plural pitonunuza pitonlarınıza
          3rd plural pitonlarına pitonlarına
          locative
          singular plural
          1st singular pitonumda pitonlarımda
          2nd singular pitonunda pitonlarında
          3rd singular pitonunda pitonlarında
          1st plural pitonumuzda pitonlarımızda
          2nd plural pitonunuzda pitonlarınızda
          3rd plural pitonlarında pitonlarında
          ablative
          singular plural
          1st singular pitonumdan pitonlarımdan
          2nd singular pitonundan pitonlarından
          3rd singular pitonundan pitonlarından
          1st plural pitonumuzdan pitonlarımızdan
          2nd plural pitonunuzdan pitonlarınızdan
          3rd plural pitonlarından pitonlarından
          genitive
          singular plural
          1st singular pitonumun pitonlarımın
          2nd singular pitonunun pitonlarının
          3rd singular pitonunun pitonlarının
          1st plural pitonumuzun pitonlarımızın
          2nd plural pitonunuzun pitonlarınızın
          3rd plural pitonlarının pitonlarının

          Venetan

          Alternative forms

          Noun

          piton m (plural pitoni)

          1. turkey