pierwiastek

Polish

Etymology

    From Proto-Slavic *pьrvěstъ + Polish -ek.

    Pronunciation

    • IPA(key): /pjɛrˈvjas.tɛk/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -astɛk
    • Syllabification: pier‧wias‧tek

    Noun

    pierwiastek m inan

    1. (chemistry) element (simplest chemical substance)
    2. (arithmetic) root (expression raised to a power)
      pierwiastek sześcienny ― cube root
      pierwiastek kwadratowy ― square root
    3. (mathematics) root (zero of a function)
      Synonym: zero
    4. element (part of an abstract whole)
    5. (linguistics) radical (element of a logogram)
      Synonyms: klucz, radykał

    Declension

    Declension of pierwiastek
    singular plural
    nominative pierwiastek pierwiastki
    genitive pierwiastka pierwiastków
    dative pierwiastkowi pierwiastkom
    accusative pierwiastek pierwiastki
    instrumental pierwiastkiem pierwiastkami
    locative pierwiastku pierwiastkach
    vocative pierwiastku pierwiastki

    Derived terms

    adjective
    • pierwiastkowy
    verb
    • pierwiastkować impf
    adverb
    • pierwiastkowo
    nouns

    Further reading

    • “pierwiastek”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “pierwiastek”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)