pierdolec

Polish

Etymology

    From pierdolić + -ec.

    Pronunciation

    • IPA(key): /pjɛrˈdɔ.lɛt͡s/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔlɛt͡s
    • Syllabification: pier‧do‧lec

    Noun

    pierdolec m animal

    1. (vulgar, slang) rage, irritation, ire, anger
    2. (vulgar, slang) frenzy

    Declension

    Declension of pierdolec
    singular
    nominative pierdolec
    genitive pierdolca
    dative pierdolcowi
    accusative pierdolca
    instrumental pierdolcem
    locative pierdolcu
    vocative pierdolcu

    Noun

    pierdolec m pers

    1. (offensive, vulgar) cunt, fucker (undesirable person)

    Declension

    Declension of pierdolec
    singular plural
    nominative pierdolec pierdolce
    genitive pierdolca pierdolców
    dative pierdolcowi pierdolcom
    accusative pierdolca pierdolców
    instrumental pierdolcem pierdolcami
    locative pierdolcu pierdolcach
    vocative pierdolcu pierdolce

    Further reading

    • “pierdolec”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “pierdolec”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)