pielgrzym

Polish

Etymology

    Borrowed from German Pilgrim, from Latin peregrīnus.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈpjɛl.ɡʐɘm/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛlɡʐɘm
    • Syllabification: piel‧grzym

    Noun

    pielgrzym m pers

    1. pilgrim (person on a journey for religious reasons)
      Synonyms: pątnik, (humorous) pielgrzymowicz

    Declension

    Declension of pielgrzym
    singular plural
    nominative pielgrzym pielgrzymi, pielgrzymy1
    genitive pielgrzyma pielgrzymów
    dative pielgrzymowi pielgrzymom
    accusative pielgrzyma pielgrzymów
    instrumental pielgrzymem pielgrzymami
    locative pielgrzymie pielgrzymach
    vocative pielgrzymie pielgrzymi

    1Deprecative.

    Derived terms

    adjectives

    Further reading

    • “pielgrzym”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “pielgrzym”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)